Metro 2033

Waar de wereld ophoudt.
Een bespreking van Metro 2033 van Dmitri Gloechovski

‘Waar de wereld ophoudt’ is de titel van het eerste hoofdstuk van Metro 2033 van Dmitri Gloechovski. Twee mannen zitten bij een vuurtje aan de rand van de wereld. Voor hen ligt de duisternis van een onverlichte metrotunnel. Ze vormen de voorpost die een bewoond metrostation moet bewaken tegen de gevaren die in de metrotunnels rondwaren. Een van de twee is Artjom. Hij is een overlevende van een ander metrostation dat ooit is overspoeld door ratten. Hij is de hoofdpersoon van het boek.

In de eerste pagina’s maakt Gloechovski meteen duidelijk wat voor boek je in handen hebt. Het is een combinatie van actiescènes, griezelverhalen en licht filosofische beschouwingen met als achtergrond een toekomstige wereld. En dat alles beschreven in een soort statige stijl die je wel vaker tegen komt in Russische boeken.

De wereld die Gloechovski schetst is die van na een atoomramp. In het Moskouse metrostelsel hebben duizenden overlevers zich aangepast aan hun ondergrondse bestaan. Het feit dat in opdracht van Stalin de ondergrondse zo is  gebouwd dat het ook kan dienen als schuilkelder, is ooit het startpunt geweest voor Gloechovski om dit verhaal te schrijven. Bovengronds heersen straling en mutanten. Maar helaas is het ondergronds ook niet ongevaarlijk. Afgezien van ratten zijn er: ‘ Al die vreemde , mismaakte en gevaarlijke wezens, die elk voor zich Darwin grijze haren zouden hebben bezorgd als een flagrante schending van de evolutionaire ontwikkelingswetten.’ Het deel van het metrostelsel dat wordt bewoond door mensen is onderverdeeld in minisamenlevingen, een soort stadsstaatjes. Allerlei organisatievormen komen voor van communistisch tot liberaal. Er zijn ook delen van de metro die worden geregeerd door andere organisaties zoals de georganiseerde misdaad of de Jehova’s getuigen. Een origineel idee en met veel overtuiging gebracht. Thee van gedroogde paddenstoelen (Maar toch was hun eigen brouwsel op hun station geliefd, het was hun trots, ze noemden het ‘thee’.’), de ondergrondse watervoorziening, kogels als valuta, allemaal voorbeelden van details die Gloechovski gebruikt om deze wereld aannemelijk te maken.

In deze wereld wordt Artjom erop uitgestuurd. Gedurende zijn queeste komt hij op verschillende metrostations en maakt hij kennis met allerlei personages, als een postapocalyptische Odysseus. Feitelijk is het niet van belang of Artjom zijn opdracht vervult, het gaat om de reis, elk station is weer anders en biedt gelegenheid om kennis te maken met een totaal nieuw decor. Het is niet verbazingwekkend dat het boek de basis vormt van een populaire videogame. Een first person shootinggame waarin je moet overleven in donkere tunnels en opdrachten moet vervullen op de verschillende stations. De mogelijkheden zijn talrijk. Achterin het boek staat de metrokaart van Moskou, een eersteklas teaser. Tijdens het lezen ben je nieuwsgierig op welke stations Artjom nog komt en als je het boek uit hebt hoop je op een vervolg om ook kennis te maken met het leven op de andere stations, ook als is Gloechovskis mensbeeld bepaald niet rooskleurig.

Gloechovski heeft met Metro 2033 een gekke combinatie van spanning, actie en filosofie afgeleverd, geschreven in een prachtige stijl. Een heerlijk divers boek dat doet verlangen naar een vervolg.

Voor meer informatie over Metro 2033
Voor prachtige foto’s van de Moskouse metrostations

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *